Jedna z najstarszych chorób

18-01-2013, 15:31 | admin

„Święta choroba”, jej patronem jest Św. Walenty, choruje na nią blisko 50 milionów ludzi na całym świecie – kilka słów o padaczce, inaczej zwanej epilepsją.

O padaczce wspominano  już w perskich i egipskich papirusach, kodeksie Hammurabiego, Starym i Nowym Testamencie. Jest jedną z najstarszych znanych chorób – samo słowo epilepsja ma już około 2500 lat i oznacza atakować, chwycić, zapaść, owładnąć.  Na początku napady padaczki uważano za chorobę o nadzwyczajnym, boskim lub diabelskim pochodzeniu (stąd jej kolejna popularna nazwa: morbus sanctus, czyli „święta choroba”). Starożytni Grecy uważali, że epileptyczne napady wiążą się z fazami księżyca i jego boginią Seleną, Rzymianie zaś, że podczas ataku chorzy, opętani przez złe demony, zarażają innych poprzez oddech – i dlatego w starożytnym Rzymie epileptycy skazani byli na samotność. Punktem zwrotnym, kiedy zaczęto zmieniać zdanie o padaczce, jest stwierdzenie greckiego lekarza Hipokratesa, który w roku 400 naszej ery powiedział: „padaczka jest chorobą mózgu, która musi być leczona dietami i lekami, a nie zaklęciami i czarami”.

W Polsce Dzień Chorych na Padaczkę obchodzimy dokładnie 14 lutego, można się domyślić, że w związku z tym patronem padaczki jest nikt inny, jak patron zakochanych – Święty Walenty.  Był on lekarzem i duchownym, który zmarł śmiercią męczeńską w 268 roku. Jego relikwie rzekomo leczyły chorobę (przez co padaczka bywa nazwana również „tańcem Świętego Walentego”).

Epilepsja jest chorobą mózgu, która objawia się występowaniem powtarzających napadów. Badania wykazują, ze jest jedną z najczęstszych schorzeń neurologicznych. Niemal 1% populacji choruje na padaczkę, co daje około 50 milionów ludzi na całym świecie. Na padaczkę może zachorować każdy, jednak największą liczbę napadów obserwuje się u dzieci do 1 roku życia oraz ludzi starszych po 65 roku życia.

W zależności od miejsca w mózgu, w którym dochodzi do zaburzenia funkcji komórek nerwowych, obraz napadu padaczkowego może być bardzo różnorodny. Możemy wyróżnić około 40 różnych rodzajów napadów. Typowy napad padaczki wiąże się najczęściej z naprężeniem ciała, drgawkami i ślinotokiem, a także utratą przytomności.

Zdarzyć się może, że na swojej drodze spotkamy osobę, która dostanie ataku padaczki, może to być na ulicy, w miejscu, pracy, czy szkole. Czy wiemy co należy w takim wypadku zrobić?

  • Przede wszystkim zachować spokój, zadbać, by z otoczenia zostały usunięte niebezpieczne przedmioty
  • Ochronić głowę chorego przed urazami, należy podłożyć coś miękkiego pod nią, rozluźnić ubranie wokół szyi
  • Należy zapewnić drożność dróg oddechowych, a chorego najlepiej ułożyć w pozycji bocznej ustalonej
  • Poczekać aż napad ustąpi – większość napadów ustępuje po 2-3 minutach, jeżeli napad przedłuża się należy zadzwonić po Pogotowie Ratunkowe
  • Po napadzie, jeżeli pacjent jest senny, pozwólmy mu spać

Pod żadnym pozorem nie wolno:

  • Wkładać choremu nic między zęby
  • Krępować ruchów ciała chorego, powstrzymywać siłą rąk i nóg chorego
  • Cucić wodą i budzić po napadzie.
  • W większości przypadków postępowanie po napadzie nie wymaga podawania żadnych leków.

Na padaczkę chorowali między innymi: Juliusz Cezar, Napoleon Bonaparte, Joanna d’Arc, Vincent van Gogh, Ludwig van Beethoven, Agatha Christie. Chorują też dzieciaki, których historie są u nas na portalu. Możesz im pomóc wirtualnie: Utrzymać padaczkę w ryzach, Przejść przez życie na własnych nóżkach. Pomoc osobom chorym na padaczkę niesie organizacja: Polskie Stowarzyszenie Osób Cierpiących na Padaczkę, które można również wesprzeć na naszej stronie.

Oceń ten post:
minusplus
(ocena: +1, głosów: 1)
Loading ... Loading ...

(1) Komentarz

  1. arianna says:

    bardzo madry artykuł

Skomentuj